Czas pracy kierowcy jest ściśle regulowany ze względu na bezpieczeństwo ruchu drogowego oraz przepisy UE. Państwowa Inspekcja Pracy oraz Inspekcja Transportu Drogowego nadzorują przestrzeganie obowiązujących norm dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, przerw oraz odpoczynków. Naruszenia mogą skutkować sankcjami wobec kierowcy lub samej firmy. Poniżej znajdą Państwo więcej informacji na temat tego, jak wyglądają dzienne, tygodniowe i dwutygodniowe limity oraz obowiązki kierowców zawodowych, ile wynosi czas pracy kierowcy w porze nocnej oraz jak prawidłowo rozliczać czas pracy.
Najważniejsze informacje w skrócie
Czas pracy kierowcy obejmuje nie tylko prowadzenie pojazdu, ale też m.in. załadunek, rozładunek, czynności administracyjne i obsługę pojazdu.
Dzienny czas prowadzenia pojazdu wynosi maksymalnie 9 godzin, z możliwością wydłużenia do 10 godzin dwa razy w tygodniu.
Kierowca może prowadzić pojazd maksymalnie 56 godzin w tygodniu i 90 godzin w ciągu dwóch kolejnych tygodni.
Tygodniowy czas pracy może wynieść maksymalnie 60 godzin, jednak średnio nie może przekroczyć 48 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym.
Jeżeli kierowca wykonuje pracę w porze nocnej, jego czas pracy nie może przekroczyć 10 godzin między kolejnymi okresami odpoczynku
Pracodawca ma obowiązek prowadzić ewidencję czasu pracy kierowcy, a kierowcy wykonujący przewozy objęte przepisami muszą korzystać z tachografu.
Od 1 lipca 2026 r. obowiązek stosowania tachografów został rozszerzony na część przewoźników wykonujących międzynarodowy transport lub kabotaż rzeczy pojazdami lub zespołami pojazdów o DMC przekraczającej 2,5 tony, ale nieprzekraczającej 3,5 tony.
Czas pracy kierowcy - podstawa prawna (ustawa)
Czas pracy kierowcy określają akty prawne, takie jak:
Ustawa o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004 r.
(https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20040920879/U/D20040879Lj.pdf) oraz
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego 561/2006 (https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A02006R0561-20241231).
Przepisy te dotyczą przede wszystkim kierowców pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony oraz kierowców pojazdów przeznaczonych do przewozu więcej niż 9 osób, łącznie z kierowcą. Od 1 lipca 2026 r. część przepisów obejmuje również międzynarodowy transport rzeczy i kabotaż pojazdami o DMC powyżej 2,5 tony.
Zakres czynności zaliczanych według ustawy jako praca kierowcy
Czas pracy kierowców definiowany jest jako czas od rozpoczęcia do zakończenia pracy, który obejmuje wszystkie czynności związane z wykonywaniem przewozu drogowego, w szczególności:
prowadzenie pojazdu,
załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem,
nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym,
czynności spedycyjne,
obsługę codzienną pojazdów i przyczep,
inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy,
niezbędne formalności administracyjne,
utrzymanie pojazdu w czystości.
Aktualizacja przepisów prawnych w ramach Pakietu Mobilności od 1 lipca 2026
Od 1 lipca 2026 r. wszedł w życie ważny etap Pakietu Mobilności nakładający obowiązek montażu i używania inteligentnych tachografów drugiej generacji (G2V2) w pojazdach i zespołach pojazdów o DMC (dopuszczalnej masie całkowitej pojazdu) przekraczającej 2,5 tony, ale nieprzekraczającej 3,5 tony wykonujących międzynarodowy transport drogowy rzeczy oraz kabotaż z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach.
Pakiet Mobilności to pakiet unijnych przepisów, które zmieniają zasady pracy kierowców, ograniczenia przewozów kabotażowych oraz sposób rozliczania płac w transporcie międzynarodowym.
Kabotaż to przewóz towarów lub osób wewnątrz jednego kraju przez firmę transportową, która ma siedzibę w innym państwie.
Czas pracy kierowcy a czas jazdy - jaka jest różnica?
Mylenie terminów „czas pracy kierowcy” i „czas jazdy” jest jednym z najczęstszych błędów popełnianych zarówno przez kierowców, jak i przedsiębiorców.
Określenie, ile wynosi czas pracy kierowcy, nie dotyczy wyłącznie czasu prowadzenia pojazdu. Dotyczy też pozostałych czynności wymienionych wcześniej.
Dzienny czas prowadzenia pojazdu
Dzienny czas prowadzenia pojazdu jest wyznaczany przez okresy odpoczynku dziennego lub tygodniowego. Oznacza to, że nie jest on liczony w ramach doby rozumianej jako kolejne 24 godziny.
Najważniejsze limity czasu pracy i czasu jazdy obejmują:
maksymalnie 9 godzin jazdy dziennie,
maksymalnie 56 godzin jazdy tygodniowo,
maksymalnie 60 godzin pracy tygodniowo, przy zachowaniu średnio 48 godzin tygodniowo w okresie rozliczeniowym,
maksymalnie 90 godzin jazdy w ciągu dwóch kolejnych tygodni.

9 godzin jazdy dziennie
Podstawowy dzienny limit prowadzenia pojazdu wynosi 9 godzin. Przepisy pozwalają jednak wydłużyć ten czas do 10 godzin maksymalnie dwa razy w tygodniu kalendarzowym.
Po 4 godzinach i 30 minutach nieprzerwanej jazdy kierowca musi zrobić przerwę trwającą co najmniej 45 minut. Można ją podzielić na dwie części: minimum 15 minut i następnie minimum 30 minut.
56 godzin jazdy tygodniowo
Oprócz limitu dziennego obowiązuje również limit tygodniowy. Łączny czas prowadzenia pojazdu w jednym tygodniu nie może przekroczyć 56 godzin.
Nawet jeśli kierowca dwukrotnie wydłuży dzienny czas jazdy do 10 godzin, nadal musi pilnować, aby suma godzin prowadzenia pojazdu w danym tygodniu nie przekroczyła ustawowego limitu wynikającego z rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
Maksymalny dzienny czas pracy kierowcy
Ponieważ doba kierowcy obejmuje 24 godziny, a kierowca ma obowiązek wykorzystać odpoczynek dobowy trwający co najmniej 11 godzin (odpoczynek regularny) lub - w określonych przypadkach - 9 godzin (odpoczynek skrócony), maksymalny okres pomiędzy kolejnymi odpoczynkami wynosi odpowiednio 13 lub 15 godzin. W tym czasie mieszczą się wszystkie elementy aktywności kierowcy: prowadzenie pojazdu, pozostała praca, okresy dyspozycyjności oraz obowiązkowe przerwy.
Dlatego określenia „13-godzinny” i „15-godzinny dzień pracy” należy traktować wyłącznie jako praktyczne uproszczenie, które opisuje maksymalny czas pozostawania kierowcy w aktywności pomiędzy odpoczynkami dobowymi.
Nie oznaczają one, że kierowca może przez cały ten okres wykonywać pracę i prowadzić pojazd. W każdym przypadku nadal obowiązują odrębne limity dotyczące czasu jazdy, czasu pracy, przerw oraz odpoczynków.
Maksymalny czas pracy kierowcy w przypadku wykonywania obowiązków zawodowych w porze nocnej
W dniach obejmujących pracę w porze nocnej obowiązuje odrębny, krótszy limit czasu pracy.
W przypadku gdy praca jest wykonywana w porze nocnej, czas pracy kierowcy nie może przekraczać 10 godzin między dwoma kolejnymi okresami dziennego odpoczynku albo dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku.” - Ustawa o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004 r.
Skrócony odpoczynek dobowy kierowcy – skąd wynika 15 godzin?
W standardowym przypadku okres pomiędzy zakończeniem poprzedniego odpoczynku a rozpoczęciem kolejnego odpoczynku dobowego może wynieść do 15 godzin, gdy kierowca korzysta ze skróconego odpoczynku dobowego trwającego co najmniej 9 godzin. Takie rozwiązanie można zastosować maksymalnie trzy razy pomiędzy dwoma kolejnymi tygodniowymi okresami odpoczynku.
Wydłużenie okresu między odpoczynkami do 15 godzin nie zmienia jednak pozostałych ograniczeń wynikających z przepisów. Nadal obowiązują limity dotyczące dziennego czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz tygodniowych i dwutygodniowych limitów czasu jazdy.
Czas pracy kierowcy w godzinach nocnych
Pora nocna została zdefiniowana w art. 2 pkt 6a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców. Zgodnie z tym przepisem jest to okres czterech godzin przypadających pomiędzy godziną 00:00 a 07:00. Definicja ta ma zastosowanie wyłącznie na potrzeby ustalania czasu pracy kierowców.
Limit czasu pracy w porze nocnej ma zastosowanie do kierowców objętych tym obowiązkiem na podstawie ustawy, z uwzględnieniem przewidzianych w niej wyłączeń.

Jaki jest tygodniowy czas pracy kierowcy?
Kierowców objętych przepisami obowiązuje średni tygodniowy limit czasu pracy wynoszący 48 godzin w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Oznacza to, że po obliczeniu średniej z całego okresu rozliczeniowego tygodniowy wymiar pracy, łącznie z godzinami nadliczbowymi, nie może przekroczyć 48 godzin.
Przepisy dopuszczają jednak większą liczbę godzin pracy w poszczególnych tygodniach. W pojedynczym tygodniu kierowca może pracować maksymalnie 60 godzin, pod warunkiem że średni tygodniowy czas pracy w całym okresie rozliczeniowym pozostanie zgodny z obowiązującym limitem.
Czas pracy kierowcy dwutygodniowy
Przepisy nie określają odrębnego dwutygodniowego limitu czasu pracy kierowcy. Ograniczenie obowiązujące w okresie dwóch kolejnych tygodni dotyczy wyłącznie czasu prowadzenia pojazdu. W przypadku kierowców objętych unijnymi przepisami dotyczącymi czasu jazdy łączny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 90 godzin w ciągu dwóch kolejnych tygodni.
Oznacza to, że wykorzystanie pełnego limitu 56 godzin jazdy w pierwszym tygodniu automatycznie ogranicza czas prowadzenia pojazdu w kolejnym tygodniu do 34 godzin. Tylko w ten sposób można zachować maksymalny limit 90 godzin w dwóch kolejnych tygodniach.
Przykładowo, jeśli kierowca ponownie wykorzysta dwa wydłużenia dziennego czasu jazdy do 10 godzin w poniedziałek i wtorek drugiego tygodnia, na pozostałe dni pozostanie mu już tylko 14 godzin prowadzenia pojazdu. Po wyczerpaniu limitu będzie mógł ponownie prowadzić pojazd objęty przepisami rozporządzenia dopiero od początku następnego tygodnia.
Jeżeli natomiast w pierwszym tygodniu kierowca wykorzysta 50 godzin jazdy, to w drugim będzie mógł prowadzić pojazd maksymalnie przez 40 godzin, ponieważ łączny limit dla obu tygodni nadal wynosi 90 godzin.
Czas pracy kierowcy – tabela wszystkich limitów
Poniższa tabela podsumowuje wszystkie wymienione limity czasu pracy oraz czasu jazdy kierowców. Zebraliśmy w niej też informacje dotyczące odpoczynku dobowego, maksymalnego okresu aktywności dobowej i pracy w porze nocnej.
Kategoria | Limit | Uwagi / warunki |
CZAS PROWADZENIA POJAZDU | ||
Dzienny czas jazdy | 9 godzin | Możliwość wydłużenia do 10 godzin maksymalnie 2 razy w tygodniu kalendarzowym |
Czas jazdy do przerwy | 4 h 30 minut | Następnie przerwa min. 45 min (lub podzielona: 15 min + 30 min) |
Tygodniowy czas jazdy | 56 godzin | Tydzień liczony od poniedziałku do niedzieli |
Dwutygodniowy czas jazdy | 90 godzin | Łączny limit dwóch następujących po sobie tygodni |
CZAS PRACY | ||
Maksymalny tygodniowy czas pracy | 60 godzin | Dopuszczalne w pojedynczym tygodniu, pod warunkiem zachowania średnio 48 godzin tygodniowo w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. |
Średni tygodniowy czas pracy | 48 godzin | Średnia w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 4 miesiące |
Czas pracy w porze nocnej | 10 godzin | Między dwoma kolejnymi okresami odpoczynku dobowego (lub dobowego i tygodniowego) |
ODPOCZYNEK DOBOWY | ||
Regularny odpoczynek dobowy | min. 11 godzin | Standardowy odpoczynek dobowy |
Skrócony odpoczynek dobowy | min. 9 godzin | Maksymalnie 3 razy między dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku |
DZIENNY OKRES MIĘDZY ODPOCZYNKAMI | ||
Przy odpoczynku regularnym (11 h) | 13 godzin | Suma jazdy, pozostałej pracy, dyspozycyjności i przerw między odpoczynkami dobowymi |
Przy odpoczynku skróconym (9 h) | 15 godzin | Maksymalnie 3 razy między dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku |
PORA NOCNA | ||
Definicja ustawowa pory nocnej | 4 godziny | Okres 4 godzin przypadający pomiędzy 0:00 a 07:00 (art. 2 pkt 6a ustawy) |
Czas pracy kierowcy zawodowego – obowiązki pracodawcy i kierowcy
Obowiązek korzystania z tachografu
Kierowcy wykonujący przewozy objęte przepisami muszą korzystać z tachografu. Tachograf będzie rejestrował aktywność kierowcy, w tym czas jazdy, inną pracę, dyspozycyjność, przerwy i odpoczynki, co pozwoli określić zgodność z obowiązującymi normami.
Ewidencja czasu pracy
Pracodawca ma obowiązek prowadzić ewidencję czasu pracy kierowcy. Dokumentacja obejmuje m.in. godziny pracy, nadgodziny, dyżury, pracę w nocy, dni wolne oraz nieobecności.
Telematyka może wspierać pracodawców w monitorowaniu aktywności pojazdów i dostarczać danych pomocnych przy ewidencji czasu pracy kierowców.
Takim rozwiązaniem jest system monitorowania pojazdów Carnet.
Carnet – Cyfrowy dziennik, który ułatwia zarządzanie flotą

Badania lekarskie i psychologiczne
Kierowcy zawodowi muszą przechodzić obowiązkowe badania lekarskie i psychologiczne. Potwierdzają one brak przeciwwskazań do wykonywania zawodu i są regularnie odnawiane.
Szkolenia BHP
Kierowca powinien odbyć szkolenie wstępne BHP przed rozpoczęciem pracy. Następnie, nie później niż w ciągu roku od rozpoczęcie pracy na stanowisku, pracodawca ma obowiązek skierować go na odpowiednie szkolenie okresowe BHP.
To pracodawca określa klasyfikację stanowiska zatrudnionego kierowcy. Kierowcy są najczęściej klasyfikowani jako pracownicy zatrudnieni na stanowiskach robotniczych. Te stanowiska mają obowiązek szkoleń okresowych BHP co 3 lata.
Do obowiązków pracodawcy należy również kierowanie pracowników na szkolenia, pokrywanie kosztów ich odbycia oraz przechowywanie dokumentacji potwierdzającej ukończenie wymaganych szkoleń.
Umowa o pracę, system zadaniowy i umowa zlecenia
Przy umowie o pracę kierowca korzysta z ochrony wynikającej z Kodeksu pracy. System zadaniowy może być stosowany tylko w ograniczonym zakresie z zastosowaniem czasu jazdy i odpoczynków. W przypadku umowy zlecenia nie obowiązują wszystkie przepisy prawa pracy, ale kierowca nadal musi przestrzegać regulacji transportowych.
Kto jest wyłączony z tych przepisów?
Przepisy przewidują określone wyłączenia, m.in. dla niektórych pojazdów służb ratunkowych, wojska, Policji i Straży Pożarnej, a także wybranych przewozów komunalnych i rolniczych – po spełnieniu warunków określonych w przepisach
Rozszerzenie przepisów na mniejsze pojazdy
Zgodnie z przepisami unijnymi od 1 lipca 2026 r. obowiązek stosowania zasad czasu jazdy, odpoczynków i tachografów został rozszerzony na część przewoźników wykonujących międzynarodowy transport rzeczy lub kabotaż pojazdami lub zespołami pojazdów o DMC powyżej 2,5 tony, z uwzględnieniem przewidzianych prawem wyjątków.
Jak rozliczać czas pracy kierowcy?
Rozliczenie czasu pracy kierowcy wymaga zebrania i analizy danych źródłowych oraz innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanych czynności. Na ich podstawie pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy, ustala m.in. liczbę godzin pracy, pracę w porze nocnej, godziny nadliczbowe i dyżury oraz dokonuje rozliczenia w przyjętym okresie rozliczeniowym.
Na każdym etapie należy weryfikować zgodność z obowiązującymi limitami. Najczęstsze błędy to mylenie czasu jazdy z czasem pracy oraz pomyłki w prowadzeniu ewidencji.
Kary za przekroczenie czasu pracy kierowcy
Przekroczenie dopuszczalnego czasu pracy kierowcy grozi nałożeniem kar finansowych oraz odpowiedzialnością za naruszenie obowiązujących przepisów. Zasady dotyczące czasu pracy, czasu jazdy, przerw i odpoczynków wynikają przede wszystkim z ustawy o czasie pracy kierowców oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
Zasady nakładania kar zależą od rodzaju i skali naruszenia. Próg 15 minut ma zastosowanie tylko w niektórych przypadkach, m.in. przy przekroczeniu ciągłego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy. Inne naruszenia mogą mieć odmienne progi kar.
Kontrole przestrzegania przepisów prowadzą m.in. Policja, Inspekcja Transportu Drogowego, Państwowa Inspekcja Pracy, Straż Graniczna oraz Służba Celno-Skarbowa. Regularna kontrola czasu pracy i prawidłowe prowadzenie ewidencji pozwalają ograniczyć ryzyko naruszeń oraz związanych z nimi sankcji.
Czas pracy kierowcy 2026 – co się zmienia?
Najważniejszą zmianą od 1 lipca 2026 r. jest objęcie obowiązkiem stosowania tachografów części pojazdów lub zespołów pojazdów o DMC powyżej 2,5 tony wykonujących międzynarodowy transport rzeczy lub kabotaż.
Podsumowanie
Prawidłowe rozliczanie czasu pracy kierowców wymaga znajomości limitów czasu pracy i jazdy, właściwego korzystania z tachografu oraz rzetelnego prowadzenia ewidencji. Nowoczesne technologie i systemy telematyczne, takie jak Carnet od Fleetcor, wspierają firmy w monitorowaniu aktywności kierowców i mogą usprawniać zarządzanie flotą.
